پاسخ به چند سوال و شایعه درباره «عدالت برای دگرباشان»

خبر

در چند روز گذشته و بعد از انتشار تجربه افراد، به ویژه پناهجویان ایرانی مقیم ترکیه از رفتارهای خشونت‌آمیز خانم سهیلا امین ترابی (شادی امین) و شادی صدر و نیز مطرح شدن پرسش هایی درباره عدم شفافیت مالی آنها و رفتارهای تمامیت‌خواهانه و حذفی, تعدادی از مخاطبان سایت و به خصوص دوستان و نزدیکان خانم امین ترابی و خانم صدر، اقدام به انتشار ایمیل های دسته جمعی و زیر سوال بردن انتقادهای مطرح شده در مورد این دو فرد کردند.

در اینجا لازم است چند نکته را به دوستان یادآوری کنیم:

مجموعه عدالت برای دگرباشان، سازمان ثبت شده رسمی، نهاد خیریه یا زیرمجموعه هیچ گروهی نیست. فعالیتی است مستقل که با همکاری چند فعال حقوق بشر و بویژه دگرباشان جنسی و بعد از انتشار چندین گزارش از سو رفتار و خشونت اعمال شده توسط برخی از فعالان حقوق دگرباشان راه اندازی شد. در غیاب نهادهای نظارتی، کوششی است برای انعکاس صدای قربانیان فعالیت هایی که گاهی زیر چتر حقوق بشر و مخالفت با رژیم اسلامی ایران، دست به هر اقدام خلاف و غیراخلاقی می زنند, با این پشتوانه که صرف مخالفت با جمهوری اسلامی، چهره آنها را منزه و صدای قربانیان رفتار نا به جایشان را ناشنیدنی می کند.

این فعالیت را زمانی آغاز نمودیم که گزارش های گسترده ای از این دست رفتارها، به صورت پراکنده، روی شبکه های اجتماعی و برخی سایت های خبری منتشر شد. هدف ما ایجاد فضایی برای انعکاس “غیر فعالین” بود. افراد معمولی که در غیاب ناظران قانونی، از فعالان شکایت دارند.

از همان نخستین لحظه شکل گیری وب سایت، با ایجاد صفحه ای برای ارسال گزارش، کار را دست مخاطبان و گله مندان سپردیم. هر چه فرستادند چاپ کردیم. عدالت برای دگرباشان مسئول پر بودن دل افراد، فعالان و پناهجویان از خانم سهیلا امین ترابی و شادی صدر نیست. تا این لحظه حتی یک گزارش در اعتراض به عملکرد فعالان دیگر دریافت نشده است که اگر می شد، منتشر می کردیم.

گله گزاران، که با ارسال ایمیل های گروهی یا پست های فیس بوکی، مدعی جعلی بودن مطالب چاپ شده هستند، اگر به راستی دنبال حقیقت هستند، چرا به فراخوان عمومی وب سایت توجه نکرده اند؟ در تمام مطالب چاپ شده، عدالت برای دگرباشان آمادگی خود را برای تسلیم مدارک دریافت شده به افراد واجد صلاحیت برای بررسی به شکایات, کرده است.

بسیاری از گزارش دهندگان و قربانیان، با اسم و نام واقعی خود برای ما نوشته اند. تک تک آنها را می شناسیم، پناهجویی شان در ترکیه برای ما محرز است، یا در میان فعالان مقیم آمریکا، کانادا و اروپا نام های آشنایی هستند. چطور حتی یک بار، یک نفر از دوستان با عدالت برای دگرباشان تماس نگرفت و جویای احوال نویسندگان نشد؟ مگر دنبال حقیقت نیستید، چرا نخواستید که یک بار پای حرف یک نفر از این پناهجویان بنشینید؟

چطور بدون سند و مدرک، بدون حتی امتحان کردن امکان برقراری تماس با قربانیانی که از این تماس ها استقبال می کنند، فتوای جعلی بودن مطالب را صادر کردید؟ ما بارها، داوطلبانه، شکایت ها را برای خانم ها سهیلا امین ترابی (شادی امین) و شادی صدر ایمیل کردیم و عاجزانه درخواست کردیم در صورت تمایل به پاسخگویی، عدالت برای دگرباشان با آغوش باز جوابیه آنها را چاپ می کند. چرا جواب ندادند؟ در آخرین اقدام حتی ایمیل عدالت برای دگرباشان را بلوکه کردند تا از آن گزارشی دریافت نکنند.

واکنش ها به مطالب چاپ شده در عدالت برای دگرباشان، تامل برانگیز است. دو هفته قبل، شتابزده، بیانیه توسط کمیته موسوم به رکن چهارم منتشر شد و این وب سایت را به وزارت اطلاعات رژیم اسلامی چسباندند. بعد دیدند فایده ندارد، دستشان را جلوی چشم بقیه گرفتند تا مطالب را نخوانند! از دگرباشان خواستند تا حساب های کاربری فیس بوکشان را موقتا تعطیل کنند تا “از گزند رژیم در امان باشند”. به قصد ایجاد رعب و وحشت، در بیانیه که در هرانا منتشر کردند شایعه کردند در وب سایت عدالت برای دگرباشان بدافزارهایی وجود دارد که اطلاعات افراد را جمع می کند و در اختیار رژیم قرار می دهد.

آیا کسی از این دوستان که خود را پژوهشگر دقیق و قابل استناد و فعال حقوق بشر معرفی می کنند، سوال کرد مدارک و اسنادشان برای چنین ادعاهای گزاف چیست؟ حکایت چوپان دروغگو نیست که آنقدر همه شهر را از گرگ ترساند که وقتی گرگ به گله زد، کسی باورش نشد؟ فکر نمی کنند وقتی تحمل پذیرش نقد را ندارند و آن را به وزارت اطلاعات می بندند، آنوقت در صورت حمله وزارت اطلاعات، دیگر کسی حرفشان را باور نمی کند؟ مسئولیت عواقب این گونه رفتارها با کیست؟

واکنش ها به ابهامات مالی هم همینطور. بر کسی پوشیده نیست که بسیاری از سازمان های فعال ایرانی از بنیادهای طرفدار حقوق بشر بودجه دریافت می کنند. اما فعالیت حقوق بشری و پرچم سفید صلح را بالا گرفتن، مسئولیت دارد.

فعال حقوق بشر باید همه کارهایش، از جمله حساب و کتاب مالی اش خالی از ابهام باشد.

وقتی یک فعال حقوق بشر، در این مورد سرکار خانم شادی صدر، مدعی مدیریت یک سازمان غیر دولتی را دارد اما مشخص می شود که نه تنها چنین سازمان غیر انتفاعی وجود خارجی ندارد بلکه ایشان چهار بار از سه شرکت استعفا کرده است اما همچنان خودش را در همه جا مدیر معرفی می کند،

وفتی معلوم می شود که تنها یک نفر به نام سهیلا امین ترابی (نام واقعی شادی امین) مدیر قانونی این شرکت ها است بی آن که در هیچ کجا به این نکته اشاره شود، وقتی ابهامات مالی گسترده ای از قبیل صفر اعلام کردن درآمد دو شرکت فعال و گردش مالی نزدیک به نیم ملیون دلاری برای یک شرکت غیرفعال بوجود می آید، این حق هر شهروند جامعه است که برای روشن شدن این ابهامات، خصوصا از کسانی که خود را مدافع حقوق آن ها می نامند سوال کنند.

ما می پرسیم: خانم شادی صدر، شما که از عدالت برای ایران استعفای رسمی داده اید، چرا همچنان خودتان را مدیرش اعلام می کنید؟ از کجا حقوق می گیرید و اگر می گیرید چرا در سازمان های ثبت شرکت ها، آن را اعلام نکرده اید و امثالهم.

خانم شادی صدر و خانم سهیلا امین ترابی (شادی امین) ، شما که اصرار فراوان بر شفافیت دارید و بارها افراد مختلف را متهم به دزدی و عدم شفافیت مالی و بی لیاقتی در مدیریت کرده اید چرا در چند کلان به این ÷رسش ها پاسخ نمی دهید؟ چگونه است که وقتی از خود شما سوال های مشابه می شود، آن را توطئه وزارت اطلاعات می خوانید؟ شما چگونه می توانید به دنبال عدالت برای ایران باشید وقتی خود از روش های حکومتی، همچون ایجاد فضای رعب و وحشت برای فرار از پاسخگویی استفاده می کنید؟

آیا قدم بعدی شما برای فرار از بار مسئولیت این است که علیه دیگر فعالین حقوق بشر پرونده سازی کنید و بگویید؛ دیدید گفتیم این “شتری است که دم در هر خانه ای می نشیند؟”

کنشگران, فعالین صدیق حقوق مدنی و مدافعان حقوق بشر؛

چرا زمانی که خانم ها امین ترابی و صدر، بارها و مکررا، افراد با سابقه، کوشا و خوشنام را به باد حمله و اتهام زنی و ترور شخصیت گرفتند تا این افراد را بی اعتبارکنند، ساکت بودید؟

چرا اکنون که تعدادی از قربانیان این خشونت ها، زبان باز کردند، «دلواپس» هستید؟

«دلواپسی» شما جای تحسین دارد ولی نباید یک جانبه باشد.

زمانی که سازوکارهای مناسب برای بیان و انتقاد از رفتارهای حشونت آمیز، خلاف اخلاق و مخرب افراد وجود نداشته باشد، زمانی که مدافعان حقوق بشر تبدیل به خاطیان حقوق بشر می شوند، زمانی که قربانیان خشونت این “مدافعان” صدا و تریبون ندارند، بوجود آمدن سایتی هم چون سایت عدالت برای دگرباشان اجتناب ناپذیر است. جایی که افراد بدون ترس از ارعاب بتوانند حرف شان را بزنند بلکه پاسخی در خور بشنوند، بلکه خاطیان به خود بیایند و از این گونه رفتارها (که بنا است با آن مبارزه کنند) دوری کنند، یا بلکه مدافعان صدیق ندای آن ها را بشنوند و بدنبال راه و چاره ای باشند تا جلوی این خشونت ها، اقتدارطلبی ها، تمامیت خواهی ها و دیگر رفتارهای بی جا و منفعت طلبانه گرفته شود.

مطالب منتشر شده در سایت عدالت برای دگرباشان از سوی طیف وسیعی از افرادی که به نوعی شاهد و یا قربانیان این نوع رفتارها هستند نوشته می شود. این کوششی عدالت خواهانه است. در این جا کسی به دنبال نام نیست. شهرتی از این کار کسب نمی کنند یا به دنبال جذب منافع مالی نیستند.

در این جا قصد تخریب شخصیت افراد نیست. تجربه و تاریخ نشان داده که کارهای خوب از چشم پنهان نمی ماند. تجربه و تاریخ همچنین نشان داده که ظلم و ستم نیز پنهان نمی ماند. شما بهتر از هر کس دیگر می دانید که نمی توان ندای حق طلبانه را خاموش کرد.

کوشش گران این مجموعه به «شعور افراد» و «قدرت جستجو»، «تحلیل و منطق» احترام می گذارند و روی آن حساب می کنند. نوشته ایم و گفته ایم، ما دریافت کننده و بازنشر کننده مطالب هستیم و آن را به پرسش گری مخاطبان و کنجکاوی آنها وا گذاشته ایم و در نهایت معتقدیم، پرسیدن و کاویدن برای کسب یقین، حق ماست.

در پایان علاوه بر موارد و پرسش های مطرح شده، این چند پرسش را نیز داریم: چرا خانم صدر و امین ترابی سکوت را به پاسخ ترجیح داده اند؟ کدام بخش از این روایات جعل است و کدام حقیقت دارد؟ چرا قصد شرکت کردن در این گفتمان آشتی جویانه و نقد محور را ندارند. آیا نقد تا وقتی خوب است که نقد نشویم؟

خانم صدر، شیخ اجل می گوید:

ترسم نرسی به کعبه ای اعرابی     کین ره که تو می روی به ترکستان است

شهلا شفیق
خبر
مقاله شهلا شفیق در نکوهش عملکرد شادی صدر، شادی امین و رها بحرینی

شهلا شفیق، جامعه شناس، پژوهشگر و نویسنده ایرانی در فرانسه و برنده نشان لژیون دونور فرانسه، در واکنش به لجن پراکنی‌های اخیر شادی امین، شادی صدر و رها بحرینی، در مقاله ای برای وب سایت گویا، به شرح آنچه در کنفرانس بنیاد پژوهش های زنان افتاده، پرداخته است. گفتنی است خانم شفیق …

مهدی اصلانی
خبر
تکثیر زخم، گفتمان توجیه

مهدی اصلانی، فعال سیاسی و زندانی سابق، از دوستان سهیلا امین‌ترابی (شادی امین سابق) و شادی صدر بود. اما پس از برهم خوردن کنفرانس زنان در استکهلم توسط شادی صدر، شادی امین و رها بحرینی و دار و دسته‌شان ، او راه خود را از آنها جدا کرده و در …

آذین ایزد فر
خبر
وظیفه شهروندی و حرمت همبندی

دکتر آذین ایزدفر، فعال سیاسی و همبند سابق مهنازقزللو در سیاه‌چال‌های رژیم، در پاسخ به دروغ پراکنی مینو همیلی، شادی صدر، سهیلا امین‌ترابی (شادی امین) و رها بحرینی ( سازمان عفو بین‌الملل)، نامه‌ای نوشته که در وب‌سایت پژواک ایران منتشر شده است.