سه مقاله و یک جمله

حقوقی

در بند شماره ۳ حکم قاضی دادگاه مسائل جزئی تورنتو (اینجا) آمده است:

شاکی ادعا دارد که هشت مقاله و پیام جنبه بدگویی دارد. پنج تا از آن موارد در سایت عدالت برای دگرباشان منتشر شده است. متهم هرگونه دخل و تصرف در منتشر کردن آنها را رد می کند. یک مورد دیگر متن گفتگوی خصوصی آرشام پارسی و مینو همیلی دوست شادی امین است. هفتمین مطلب نامه یک پناهجو است که در سایت خودنویس در روزی که پارسی سردبیر میهمان بوده منتشر شده است که این یکی از همان پنج مقاله اول است. و هشتمین هم نامه ای که با سازمان عفو بین الملل از طرف آدرس ایمیلی که وابسته به سایت عدالت برای دگرباشان است ارسال شده است.

از بین تمام گزارشات و مقالاتی که عدالت برای دگرباشان منتشر کرده است تنها برای ۵ مقاله از آنها ادعا شده که می تواند جنبه بدگویی داشته باشد:

  1.  گزارش دریافتی: آن تخت با آن روکش بنفش و دیوار رنگی – صفحه ۴۲
  2. نامه دریافتی: پژوهشگر BBC «سو سابقه» دارد ولی دیپلم ندارد – صفحه ۲۷
  3. نامه دریافتی: شما هوموفوب و ضد مرد هستید خانم امین – صفحه ۳۲
  4. گزارش دریافتی: ویکی پدیا را هم سانسور می کنید؟ – صفحه ۳۰
  5. يك پناه‌جوی هم‌جنس‌گرا: حق و حقوق ما، بازيچه‌ی دست برخی «فعالان حقوق بشر» شده است – صفحه ۳۶

همچنین دو مطلب دیگر ارائه شده بود که هیچ ارتباطی با عدالت برای دگرباشان ندارد:

  1. ادعای نامه ای به سازمان عفو بین الملل – صفحه ۴۵
  2. متن گفتگوی خصوصی مینو همیلی و آرشام پارسی در فیسبوک – صفحه ۴۶

خاطر نشان می‌شود که آرشام پارسی هیچ گاه عضو  تیم عدالت برای دگرباشان نبوده است زیرا عدالت برای دگرباشان همواره بر خود لازم می دانسته است که مستقل از تمام فعالین این حوزه باشد تا بتواند هر جا و هر زمان که لازم باشد انتقادات خود را مطرح کند.

  • گفتگوی خصوصی فیسبوکی آرشام پارسی و مینو همیلی درباره همه چیز است به جز عدالت برای دگرباشان. حتی آرشام پارسی اعلام کرده است که هیچ ارتباط خاصی با عدالت برای دگرباشان ندارد. واضح و بدیهی است که این دو نفر نظرات خود را مثل همه ما راجع به مسائل مختلفی بیان می کنند.
  • نامه به سازمان عفو بین الملل یک مدرک جعلی و مشکوک توسط سهیلا امین ترابی (شادی امین) است زیرا عدالت برای دگرباشان هیچگاه نامه ای به سازمان عفو بین الملل ارسال نکرده است. همچنین همانطور که در متن کامل دادگاه مشاهده می شود سهیلا امین ترابی (شادی امین) هیچگاه توضیحی نداده که چطور این مدرک را تهیه کرده است و فقط گفته است که برای او ارسال شده است.
  • دادگاه شماره ۵: يك پناه‌جوی هم‌جنس‌گرا: حق و حقوق ما، بازيچه‌ی دست برخی «فعالان حقوق بشر» شده است را بدون هیچ مشکلی شناخت و درخواست سهیلا امین ترابی (شادی امین) را رد کرد.
  • دادگاه شماره ۴: گزارش دریافتی: ویکی پدیا را هم سانسور می کنید؟ را هم بدون مشکل شناخت و تنها اعلام کرد که یک جمله آن می تواند به عنوان بدگویی تعبیر شود که در نهایت تاثیر زیادی در کل مطلب ندارد.
  • در نهایت دادگاه تنها سه مقاله را به عنوان بدگویی شناخت که کاملا روشن بوده  که آرشام پارسی نویسنده آن مقالات نبوده و عدالت برای دگرباشان مدارک و مکاتبات مربوط را برای وکلای آرشام پارسی ارسال کرده بود. عدالت برای دگرباشان همینطور با نویسندگان مقالات که آنها را برای ما ایمیل کرده بودند هم تماس گرفت اما طبیعی است به دلیل حضور عمده آنها در داخل کشور یا شرایط پناهندگی در ترکیه از بیم واکنش های شادی امین حاضر به گفتگو نشوند.

یکی از بزرگترین خوش شانسی ها و یا کارت های برنده سهیلا امین ترابی (شادی امین) این بود که اکثر نویسندگان به عدالت برای دگرباشان و یا قربانیان در ایران و ترکیه زندگی می کنند و نه تنها از هدف قرار گرفتن توسط سهیلا امین ترابی ( شادی امین) هراس دارند بلکه دولت جمهوری اسلامی نیز آنها را تعقیب خواهد کرد. بنابراین او از این موقعیت علیه آرشام پارسی استفاده کرد چون نداشتن شاهد و مدارک نقض کننده ادعاهای یک طرف می تواند به تغییر احتمالات به ضرر طرف دیگر تبدیل شود.

عدالت برای دگرباشان مصمم است که صدای قربانیان دگرباش ایرانی را به گوش جهانیان برساند و در این راه دلسرد نخواهد شد.

 

آناهیتا لاهیجانی

مشاور حقوقی و مسئول بخش اسناد و ارزیابی

حقوقی
۱۰۳۰ صفحه حرف در دادگاه

در جلسه مدیران سازمان عدالت برای دگرباشان در تاریخ ۲۵ مارس ۲۰۱۸ تصویب شد تا متن کامل صحبت ها و شواهد و مدارکی که در دادگاه شکایت خانم سهیلا امین ترابی (شادی امین) علیه آقای آرشام پارسی از دادگاه مسايل جزئی تورنتو خریداری شود تا بتوانیم نگاهی داشته باشیم به …